«Χρονικά Αντισημιτισμού #34» “Κάτω από το πλακόστρωτο, οι τάφοι”

– Τ᾿ αγάλματα είναι στο μουσείο.
– Όχι, σε κυνηγούν, πώς δεν το βλέπεις;
θέλω να πω με τα σπασμένα μέλη τους,
με την αλλοτινή μορφή τους πού δε γνώρισες
κι όμως την ξέρεις.
(Γ. Σεφέρης)

Γράφει ο Δημήτρης Γουλής,  διδάσκων (ΕΔΙΠ) στο Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών ΑΠΘ

Οι ταφόπλακες των Εβραίων στη Σαλονίκη, λοιπόν, δεν είναι ακόμη εκεί που έπρεπε. Σπαράγματα μόνο από αυτές κατέφυγαν στο Εβραϊκό Μουσείο. Οι πιο πολλές, χιλιάδες, χτίσανε σπίτια κι εκκλησίες, πεζοδρόμια και πλατείες, ακόμα και αποχωρητήρια. Πού και πού όμως, ξεπροβάλλουν στο αστικό τοπίο ακόμη, μέσα στο κέντρο της πόλης, δίπλα από αδιάφορους διαβάτες και αμνήμονες περαστικούς, για να θυμίσουν ότι οι απόντες μάρτυρες της Σοά, δεν μπόρεσαν ποτέ να διεκδικήσουν την αιώνια ανάπαυση των γονέων και των προπατόρων τους.

 

Εικόνα 1 (1), (2): Κομμάτια από ταφόπλακες ως οικοδομικά υλικά στον περίβολο του ναού της Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη.

 

Εικόνα 2 (1),(2): Σπαράγματα από ταφόπλακες στην πολυσύχναστη Πλατεία Ναυαρίνου.

Εικόνα 3 (1)(2): «Εικαστική» σύνθεση από ταφόπλακες στην οδό Αγίου Δημητρίου, στην Πυροσβεστική, λίγο πριν από τη διασταύρωση με Ολυμπιάδος

 

Related posts